وزارت خزانهداری ایالات متحده در دی و بهمن ۱۴۰۴، دور جدیدی از تحریمهای گسترده را در چارچوب سیاست «فشار حداکثری» علیه رژیم ایران اعمال کرد. مهمترین این اقدامات که در ۳ بهمن ۱۴۰۴ اعلام شد، شامل تحریم «ناوگان سایه» است که ۹ نفتکش و ۸ شرکت مدیریت دریایی مرتبط با آنان را در بر میگیرد و در انتقال نفت و محصولات پتروشیمی ایران به بازارهای خارجی نقش داشتند.
وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد که این کشتیها متهم به جابجایی صدها میلیون دلار از فرآوردههای نفتی ایران برای تأمین مالی گروههای تروریستی و نیابتی و فعالیتهای امنیتی رژیم ایران هستند.
مقامات آمریکایی افزودند که این تحریمها در واکنش به سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز در ایران وضع شده و هدف آن قطع منابع مالی مورد استفاده برای سرکوب داخلی است.
