دلشاد هورامی

۱. نمایش اتحاد:

این اعتصاب ثابت کرد که با وجود تمام فشارهای رژیم، مردم کوردستان دارای اراده‌ای متحد هستند. پیوند دادن ایلام، ملکشاهی و آبدانان به سایر شهرهای کوردستان، توطئه حاکمان تهران (تفرقه‌افکنی منطقه‌ای و مذهبی) را خنثی کرد.

۲. تقویت اعتمادبه‌نفس:

هر موفقیت مدنی از این دست، ترس جامعه در برابر نیروهای سرکوبگر را می‌شکند و امیدی تازه به جنبش رهایی‌بخش ملی کورد می‌بخشد. اعتصاب عمومی امروز نشان داد که می‌توان تفاوت‌ها را برای پیروزی یک هدف عمومی کنار گذاشت. میهن، مردم و منافع ملی می‌توانند انگیزه‌های نیرومندی برای تکرار این موفقیت‌ها باشند.

۳. تأثیر بر رژیم ایران:

شکست هیمنه امنیتی:

وقتی یک شهر یا منطقه به‌طور کامل تعطیل می‌شود، به این معناست که حکومت کنترل مدنی و اقتصادی آن منطقه را از دست داده است. این بزرگ‌ترین ضربه به اقتدار نیروهای امنیتی و ساختار سیاسی ـ مذهبی حاکم است.

تعطیلی بازار:

تعطیلی بازار در شهرهای مختلف، نه‌تنها زیانی اقتصادی برای سیستم است، بلکه نوعی «قیام سفید» محسوب می‌شود که هزینه سرکوب را برای حکومت به‌شدت افزایش می‌دهد. بازار می‌تواند به موتور اصلی تغییرات بدل شود.

۴. پیام سیاسی:

این اعتصاب نشان داد که جامعه کوردستان رژیم را مشروع نمی‌داند و حاکمیت آن را صرفاً مبتنی بر زور تلقی می‌کند. هم‌صدایی و باهم‌بودن جامعه کوردستان، فارغ از تفاوت‌های فکری و مذهبی، بیانگر شکل‌گیری پایه‌ای مستحکم است؛ پایه‌ای که برای آینده ملتی با هدف آزادی، ضروری و حیاتی است.

۵. تأثیر بر جامعه بین‌المللی:

اثبات پویایی جنبش:

در حالی که برخی رسانه‌های جهانی ممکن است تصور کنند اعتراضات فروکش کرده است، اعتصابی از این دست ثابت می‌کند که «انقلاب» زنده است. در شرایطی که رژیم و بخش‌هایی از اپوزیسیون سراسری، هر یک به‌نوعی در پی حفظ فرادستی یک ملت و تمرکز قدرت هستند، موفقیت صددرصدی اعتصاب ملتی که به حاشیه رانده و سرکوب شده، بازتابی بین‌المللی به نفع کلیت حاشیه‌ها خواهد داشت.

معرفی «مرکز دیالوگ» (مرکز همکاری) به‌عنوان جایگزین:

موفقیت این فراخوان نشان داد که احزاب کورد از پایگاه اجتماعی واقعی برخوردارند و توانایی به حرکت درآوردن توده‌ها را دارند. این امر موجب می‌شود نهادهای بین‌المللی با نگاهی متفاوت‌تر به اپوزیسیون کورد بنگرند. این موفقیت همچنین ثابت کرد که وجود «مرکز دیالوگ» یا هر ائتلافی که بتواند احزاب کوردستان را برای هم‌صدایی و کنش مشترک گرد هم آورد، در این مقطع تاریخی ضرورتی انکارناپذیر است.

نتیجه‌گیری:

این اعتصاب ثابت کرد که کوردستان همچنان «قلب تپنده انقلاب» باقی مانده است. یکپارچگی شهرها از ایلام تا ارومیه، اراده ملی را تقویت می‌کند و به رژیم تهران پیام روشنی می‌دهد: سرکوب نه‌تنها مردم را از مطالبه حقوق مشروع‌شان بازنداشته، بلکه بر عزم آنان افزوده است. موفقیت اعتصاب امروز، موفقیت اتحاد و باهم‌بودن بود؛ سرمایه‌ای قدرتمند که حفظ و تقویت آن، وظیفه همه احزاب و کنشگران سیاسی کورد است.