نوشته: هالی ویلیامز، استیو بریمن، تاکر ریلز
۱۵ ژانویه ۲۰۲۶ – سیبیاس نیوز
در کوههای کوردستان عراق، تنها ۳۰ مایل (۴۸ کیلومتر) دورتر از مرز ایران، سیبیاس نیوز صبح پنجشنبه با جنگجویانی ـ که بسیاری از آنان زن بودند ـ از یک حزب مسلح اپوزیسیون کورد ایرانی دیدار کرد. این حزب میگوید آماده مقابله و کمک به سرنگونی حاکمان روحانی و تندرو جمهوری اسلامی است.
حزب دموکرات کوردستان ایران (PDKI) در داخل ایران ممنوع است و در تبعید، در آن سوی مرز و در کوردستان عراق فعالیت میکند. این حزب سالهاست برای روزی که بتواند رژیم ایران را از قدرت برکنار کند، آموزش دیده است. با این حال، رهبر حزب به سیبیاس نیوز گفت که هنوز زمان اقدام فرا نرسیده است، بهویژه پس از عقبنشینی پرزیدنت ترامپ از تهدیدهای خود درباره مداخله در ایران.
پرزیدنت ترامپ روز چهارشنبه اعلام کرد که بر اساس «منابع موثق» شنیده است «کشتار در ایران در حال توقف است» و افزود که پس از سرکوب خشونتبار دو هفته اعتراضات گسترده، «هیچ برنامهای برای اعدامها» در این کشور وجود ندارد. با این حال، منابعی در داخل ایران به سیبیاس نیوز گفتهاند که سرکوب مقامات ایرانی ممکن است منجر به کشته شدن بیش از ۱۲ هزار نفر شده باشد؛ آماری که احتمال میرود حتی بسیار بالاتر باشد.
ناآرامیها در ایران همچنان ادامه دارد؛ اعتراضاتی که در واکنش به بحران عمیق اقتصادی، مردم را به خیابانها کشانده است.
فرمانده سیران گرگولی به سیبیاس نیوز گفت:
«این اعتراضات به ما امید داد که رژیم سرکوبگری که با انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) به قدرت رسید، سرانجام سرنگون خواهد شد؛ اما این تنها در صورتی ممکن است که مردمی که در خیابانها تظاهرات میکنند، کمک بینالمللی دریافت کنند.»
مصطفی هجری، رهبر حزب دموکرات کوردستان ایران، بیش از چهار دهه است که در تبعید زندگی میکند و سرکوب چندین موج بزرگ اعتراضی از سوی حاکمان ایران را به چشم دیده است. او گفت نمیتواند با اطمینان بگوید که آیا آخرین قیام تعیینکننده خواهد بود یا نه.
هجری توضیح داد:
«این موضوع بستگی دارد به اینکه آیا کشتار گسترده ادامه خواهد یافت یا خیر. اگر ادامه پیدا کند، قطعاً تظاهرکنندگان قادر به ادامه نخواهند بود. از سوی دیگر، سناریوهای دیگری هم وجود دارد؛ از جمله اینکه آمریکا وارد مذاکره با رژیم ملاها شود و آنها را وادار به پذیرش شروط خود کند. در این صورت، رژیم میتواند برای مدتی دیگر به حیات خود ادامه دهد.»
هجری افزود که امیدوار است ایالات متحده مداخله کند؛ بهویژه حملاتی علیه ایران که «مراکز نیروهای سرکوبگری را که به مردم در خیابانها شلیک میکنند و همچنین نهادهای بهاصطلاح قضایی وابسته به رژیم را هدف قرار دهد. ما میخواهیم شاهد نابودی این نهادها باشیم.»
او گفت: «اکثریت مردم ایران از این رژیم ناراضیاند و در برابر آن ایستادهاند.»
با این حال، هجری در غیاب حمایت خارجی گفت که اعزام نیروهای حزب به داخل ایران ـ و فراخواندن هزاران نیروی آماده اقدام در داخل کشور ـ میتواند پیامدهای معکوس داشته باشد.
او توضیح داد:
«در شرایط کنونی، بازگشت نیروهای مسلح به داخل کشور به نفع تظاهرکنندگان نیست، زیرا این اقدام بهانهای به رژیم میدهد تا مردم را سرکوب و قتلعام کند. به همین دلیل هنوز زمان چنین تصمیمی فرا نرسیده است. اما وقتی به این جمعبندی برسیم که بازگشت نیروهای پیشمرگه دیگر بهانهای برای سرکوب مضاعف نخواهد بود، آنگاه ممکن است چنین اقدامی انجام شود.»
هجری همچنین گفت که حزب دموکرات کوردستان ایران خواهان آن است که کوردها ـ که حدود ۱۰ درصد جمعیت ایران را تشکیل میدهند ـ و دیگر اتنیکها بتوانند «در چارچوب قانون دموکراتیک زندگی کنند، فرزندانشان به زبان مادری آموزش ببینند و دولت این حق را به رسمیت بشناسد.»
او تأکید کرد که جنگجویان اپوزیسیون «آموزش دیدهاند و آمادهاند؛ حاضر برای روزی که حزب به آنها نیاز داشته باشد.»
با این حال، در شرایطی که رهبران تندروی ایران ـ حداقل در مقطع کنونی ـ بار دیگر از یک چالش جدی جان سالم به در بردهاند، حزب دموکرات کوردستان ایران و میلیونها ایرانی که هنوز در داخل کشور هستند، فعلاً چارهای جز انتظار ندارند.
