برگردان و تنظیم: طاهر قاسمی
برگرفته از وبسایت اینترنتی میدس
امروز صفحهای تازه در تاریخ ایران گشوده شد. گزارشها حاکی است که علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در حملهای هدفمند کشته شده است. بدینترتیب، یکی از تاریکترین دورههای استبداد در تاریخ معاصر ایران پایان یافت. مردی که نامش با سرکوب گسترده، اعدامهای سیاسی و حذف مخالفان گره خورده بود، پیش از آنکه در برابر دادگاهی عادلانه پاسخگو شود، از صحنه قدرت کنار رفت.
میراثی خونبار؛ از کوردستان تا اروپا
کارنامهی او تنها به سرکوبهای داخلی محدود نمیشود؛ پرونده ترور مخالفان در خارج از کشور نیز بخشی از سیاست امنیتی دوران رهبریاش بود. در میان این موارد، ترور شماری از رهبران کورد جایگاهی برجسته دارد:
ترور دکتر عبدالرحمن قاسملو: عبدالرحمن قاسملو، دبیرکل حزب دموکرات کوردستان ایران، در سال ۱۹۸۹ در وین و در جریان مذاکرات سیاسی ترور شد؛ رویدادی که بازتابی گسترده در سطح بینالمللی داشت و به یکی از مهمترین پروندههای ترور سیاسی در اروپا بدل شد.
پرونده میکونوس: در سال ۱۹۹۲، صادق شرفکندی، دبیرکل وقت حزب دموکرات کوردستان ایران، همراه با همراهانش در رستوران میکونوس برلین ترور شد. دادگاه مشهور به «میکونوس» در آلمان، در حکمی تاریخی، مقامهای عالیرتبه جمهوری اسلامی را در این عملیات مسئول دانست؛ حکمی که بازتابی گسترده در روابط ایران و اروپا داشت.
پایان یک دوره سیاه
جمهوری اسلامی طی دهههای گذشته با اتهامهای گسترده نقض حقوق بشر روبهرو بوده است؛ از اعدامهای گسترده دهه ۶۰ تا سرکوب خونین اعتراضات سراسری در سالهای بعد. اکنون با انتشار خبر کشتهشدن رهبر این رژیم، بسیاری این رویداد را نقطه عطفی در تحولات سیاسی ایران میدانند؛ تحولی که میتواند پیامدهایی ژرف در ساختار قدرت و آینده سیاسی کشور به همراه داشته باشد.
منطقه در آستانه مرحلهای تازه
نقش جمهوری اسلامی در معادلات خاورمیانه همواره محل مناقشه بوده است. حذف عالیترین مقام این ساختار، نهتنها معادلات داخلی ایران، بلکه توازنهای منطقهای را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. آنچه مسلم است، این رخداد پایان یک دوره و آغاز مرحلهای تازه در تاریخ معاصر ایران به شمار میآید؛ مرحلهای که سرنوشت آن، در گرو تحولات پیشرو رقم خواهد خورد.
