ارتش اسرائیل روز پنجشنبه اعلام کرد که به یک تأسیسات مرتبط با آزمایشهای انفجاری پیشرفته در سایت پارچین–طالقان ۲ در نزدیکی تهران حمله کرده است؛ سایتی که به گفته مقامهای اسرائیلی در توسعه قابلیتهای تسلیحاتی برنامه هستهای ایران نقش داشته است.
به گزارش روزنامه جروزالم پست، این مرکز پیشتر بهعنوان بخشی از فعالیتهای مرتبط با پروژه هستهای موسوم به «آماد» مورد استفاده قرار میگرفت؛ برنامهای که به آزمایش مواد منفجره پیشرفته برای طراحی احتمالی سلاح هستهای مربوط بوده است.
در دوم فوریه، چندین شرکت ارائهدهنده تصاویر ماهوارهای تصاویری منتشر کردند که نشان میداد ایران در حال انجام اقداماتی برای پنهان کردن روند بازسازی برخی از تأسیسات هستهای خود در سایتهایی مانند نطنز، اصفهان و پارچین–طالقان ۲ است.
در ۳ مارس، سرتیپ افی دفرین، سخنگوی ارشد ارتش اسرائیل، در یک نشست خبری اعلام کرد که نیروی هوایی اسرائیل یک سایت مخفی توسعه سلاحهای هستهای ایران را هدف قرار داده و منهدم کرده است. به گفته او، این مکان که «مینزادای» نامیده میشود، در حومه شمالشرقی تهران قرار داشته و به فعالیتهای توسعه تسلیحاتی مرتبط بوده است.
دفرین افزود که اطلاعات ارتش اسرائیل با ردیابی دانشمندان هستهای که بهطور مخفیانه به این مرکز رفتوآمد داشتند، به ماهیت فعالیتهای این سایت پی برده است؛ فعالیتهایی که به گفته او میتوانست به احیای برخی جنبههای برنامه توسعه سلاح هستهای ایران کمک کند.
بخش زیادی از توجه جهانی بر مسئله غنیسازی اورانیوم متمرکز است، زیرا این مرحله دشوارترین بخش برنامه هستهای محسوب میشود. با این حال، کارشناسان میگویند بدون توسعه اجزای تسلیحاتی، اورانیوم غنیشده بهتنهایی قابل استفاده در یک سلاح هستهای نخواهد بود.
پیش از جنگ ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵، سایت نطنز بزرگترین مرکز غنیسازی اورانیوم ایران بهشمار میرفت و بخش عمده سانتریفیوژهای این کشور در آن مستقر بود. این مجموعه شامل تأسیسات سطحی و زیرزمینی است و در حدود ۲۲۰ کیلومتری جنوب تهران قرار دارد.
همچنین مجموعه هستهای اصفهان پیش از حملات سال ۲۰۲۵ شامل چندین سایت مرتبط با فرآیندهای تسلیحاتی هستهای، از جمله تولید فلز اورانیوم و تولید گاز اورانیوم مورد استفاده در فرآیند غنیسازی بود.
پس از حملات گسترده اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵، گزارشهایی منتشر شد که نشان میداد جمهوری اسلامی اقدام به ساخت سازهها و سقفهای جدید در برخی از این سایتها کرده است تا فعالیتها را از دید ماهوارهها پنهان کند.
بر اساس تحلیلهای منتشرشده از تصاویر ماهوارهای توسط مؤسسه علوم و امنیت بینالمللی، این اقدامات ممکن است برای حفاظت از تأسیسات در برابر حملات احتمالی آینده یا انتقال تجهیزات حساس به بخشهای زیرزمینی انجام شده باشد.
تحلیلگران میگویند ایران در حال حاضر حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده با غلظت ۶۰ درصد در اختیار دارد و یکی از اولویتهای احتمالی تهران میتواند بازسازی بخشی از ظرفیت سانتریفیوژها برای ادامه فرآیند غنیسازی باشد.
