کریس پارتریج، تحلیلگر تسلیحات در بخش جهانی بی‌بی‌سی، توضیح می‌دهد که نیروهای آمریکایی برتری هوایی خود را بر ایران حفظ کرده‌اند؛ اما این مفهوم لایه‌های گوناگونی دارد که هر سطح آن معنای خاص خود را متبادر می‌کند. پایین‌ترین سطح که «انکار هوایی» نامیده می‌شود، وضعیتی است که در آن نیروهای خودی قادرند تا حدی مانع تسلط هوایی دشمن شوند و اثربخشی نیروی هوایی او را محدود کنند؛ بر اساس گزارش‌ها، این سطح در تابستان گذشته تقریباً محقق شد.

سطح بعدی «برتری هوایی» نام دارد؛ جایی که نیروهای خودی می‌توانند عملیات خود را بدون دخالت مؤثر نیروی مقابل انجام دهند. این به معنای امنیت مطلق آسمان نیست، اما برای تضمین اثربخشی نسبی قدرت هوایی کفایت می‌کند. سطح بالاتر، «برتری کامل هوایی» است؛ وضعیتی که در آن نیروی هوایی دشمن قادر به دخالت مؤثر نیست و کنترل آسمان تا حد زیادی در اختیار نیروهای خودی قرار می‌گیرد. به گفته تحلیلگران، این سطح از برتری هم‌اکنون در برخی مناطق جنوبی و غربی ایران برقرار شده است.

بالاترین سطح نیز «تسلط هوایی» نامیده می‌شود؛ وضعیتی که در آن توان عملیاتی نیروی هوایی حریف عملاً از بین رفته است و تمامی بمب‌های نیروهای خودی به اهداف اصابت می‌کنند، در حالی که هیچ‌یک از حملات دشمن به اهداف خودی برخورد نخواهند کرد. دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، در ویدئویی که هم‌زمان با انجام بیش از ۸۰۰۰ سورتی پرواز جنگی توسط نیروهای آمریکایی منتشر شد، اعلام کرد: «نیروهای آمریکایی برتری هوایی خود را بر آسمان ایران حفظ می‌کنند.»

این گزارش نشان می‌دهد هرچند برتری هوایی آمریکا مطلق نیست و با تهدیدها و محدودیت‌هایی همراه است، اما این توانمندی به نیروهای آمریکایی امکان می‌دهد عملیات نظامی را با کنترل نسبی بر آسمان ایران پیش برده و اثربخشی حملات خود را افزایش دهند.