بر اساس تحلیلهای منتشر شده توسط بخش جهانی بیبیسی، از زمان آغاز درگیریهای گسترده در ۱۰ اسفند (۲۸ فوریه)، رژیم ایران با مسدود کردن عملی تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین گلوگاههای انتقال انرژی در جهان را به کانون بحران تبدیل کرده است. این آبراه که در باریکترین نقطه خود تنها حدود ۳۳ کیلومتر عرض دارد، تنها مسیر خروجی خلیج فارس به دریای عرب و اقیانوس هند محسوب میشود. اهمیت راهبردی این نقطه زمانی آشکار میشود که بدانیم حدود ۲۰ درصد از نفت و گاز طبیعی مایع (LNG) مصرفی جهان که بخش عمده آن متعلق به کشورهای عراق، کویت، قطر، عربستان سعودی و امارات است، بهطور روزانه از این مسیر ترانزیت میگردد.
تحلیلگران بخش جهانی بیبیسی تأکید میکنند که انسداد این مسیر توسط رژیم، ثبات اقتصاد بینالملل را با تهدیدی جدی روبرو کرده است. در حالی که پیش از شروع جنگ، ماهانه بهطور میانگین ۳۰۰۰ کشتی تجاری از این تنگه عبور میکردند، این آمار اکنون به دلیل حملات پهپادی و موشکی به نفتکشها به شدت سقوط کرده است. طبق آمارهای مستند تا ۱۸ مارس، دستکم ۲۱ فروند کشتی تجاری هدف قرار گرفتهاند که این ناامنی باعث جهش بیسابقه قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه شده است؛ رقمی که نشاندهنده رشد ۷۰ درصدی قیمت سوخت در سال جاری میلادی است.
اصرار رژیم بر تداوم این انسداد، اکنون فراتر از یک درگیری منطقهای، به ابزاری برای فشار بر بازارهای جهانی تبدیل شده است. با این حال، کارشناسان بر این باورند که این اقدام رژیم، نه تنها باعث انزوای بیشتر بینالمللی شده، بلکه توجیه لازم را برای حضور نظامی گستردهتر قدرتهای جهانی در آبهای منطقه فراهم کرده است. در شرایطی که امنیت انرژی جهان به مویی بند است، انسداد تنگه هرمز توسط رژیم به مثابه قمار بزرگ تهران با اقتصاد بینالملل تلقی میشود که پیامدهای آن میتواند ساختار قدرت در خاورمیانه را برای همیشه تغییر دهد.
