پاول آدامز، خبرنگار دیپلماتیک بی بی سی، در تحلیلی تازه به بررسی ابعاد یک توافق احتمالی برای پایان دادن به درگیریهای سههفتهای میان ایران، آمریکا و اسرائیل پرداخته است. به عقیده او، اگرچه ایده «حلوفصل کامل» روی کاغذ جامع به نظر میرسد، اما تحقق آن مستلزم گرهگشایی از انبوهی از مسائل پیچیده است که در صدر آنها، بحران انسداد تنگه هرمز و پیامدهای مخرب آن بر اقتصاد جهانی قرار دارد. این تحلیل نشان میدهد که هرگونه توافق پایدار باید محورهای کلیدی که پیش از آغاز جنگ در مذاکرات ژنو مطرح بود را پوشش دهد.
یکی از بزرگترین چالشها در این مسیر، سرنوشت غنیسازی اورانیوم و ذخایر ۴۴۰ کیلوگرمی با خلوص بالای تهران است که غرب خواهان واگذاری کامل آنهاست. از سوی دیگر، توان موشکی و بالستیک ایران که در سه هفته اخیر ابعاد واقعی خود را به تصویر کشید، اکنون به یکی از مطالبات اصلی آمریکا و اسرائیل برای اعمال محدودیتهای سختگیرانه تبدیل شده است. همچنین، موضوع فعالیتهای منطقهای و حمایت از گروههایی نظیر حزبالله، حماس و حوثیها، بهعنوان منبع اصلی بیثباتی از دیدگاه غرب، باید در هر توافق جامعی تعیین تکلیف شود.
در مقابل این مطالبات سنگین، ایران نیز امتیازات بزرگی را طلب خواهد کرد. کاهش همهجانبه تحریمها و پایان دادن به هرگونه راهبرد «تغییر رژیم» از سوی واشینگتن، در صدر فهرست خواستههای تهران قرار دارد. به باور این تحلیلگر، علیرغم ضربات نظامی سنگین، ایران ممکن است هنوز خود را به اندازه کافی قوی ببیند که این مطالبات را روی میز مذاکره حفظ کند و به راحتی از اهرمهای فشار خود عقبنشینی نکند.
