فرانک گاردنر، تحلیلگر امور امنیتی در بخش جهانی بیبیسی، در تحلیلی مینویسد: این آتشبس را میتوان از دو منظر نگریست؛ هم نمونهای از «جلوگیری از فاجعه» است و هم اقدامی که حل مشکل را تنها به آینده موکول میکند.
در ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس، از اینکه پرزیدنت ترامپ نیازی به عملی کردن تهدید اخیر خود مبنی بر نابودی آنچه «تمدن در ایران» مینامید ندیده است، احساس آسودگی خاطر عمیقی ایجاد خواهد شد. همچنین، بازگشایی مجدد تنگه هرمز به روی تجارت جهانی، موجی از اطمینان ایجاد کرده که اثر آن به سرعت در کاهش قیمت نفت منعکس شده است.
با این حال، واقعیت این است که جنگ، در بهترین حالت، تنها با یک «مکث» مواجه شده است. صدای انفجارها همچنان شنیده میشود و شکاف میان مواضع مذاکرهکنندگان ایران و آمریکا در مورد مسائل بنیادین — از حق کنترل بر تنگه هرمز گرفته تا موضوع غرامتها و غنیسازی هستهای — همچنان بسیار عمیق و حلنشده باقی مانده است.
