کوردستان میدیا

سایت مرکزی حزب دمکرات کوردستان ایران

نیمه دوم

10:32 - 26 خرداد 1405

بابک ناصری

قرار است روز جمعه بیست و نهم خرداد تفاهم‌نامه موقت بین ایالات متحده و جمهوری اسلامی در ژنو سوئیس امضا شود.
خبر به همین اندازه کوتاه و مختصر است!
عده‌ای مغموم از رویداد و جماعتی دیگر خوشحال و تبریک‌گویان به پیشواز رفته‌اند، در حالی که هر دو طرف به نکته مهم پس از این رخداد بی‌توجه‌اند.
دنیای نشانه‌ها و بخش سفید و ناخوانده هر پدیده سیاسی یا اجتماعی که در بستر گمان و تردید اتفاق می‌افتد، حلقه مفقوده استدلال و نتیجه‌گیری این اتفاقات است.
اما با توجه به نشانه‌هایی که مشهود است، باید گفت: بازی هنوز تمام نشده و تازه سوت پایان نیمه اول است که صدای نواختنش به گوش می‌رسد.
ترامپ در دوازده ژوئن ٢٠١٨ با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی در سنگاپور دیدار کرد! اولین دیدار که دو دیدار دیگر هم در پی داشت! اخبار این رویداد غیرمنتظره چنان سرخط خبرهای جهان شد که بسیاری از تحلیل‌گران را نیز شگفت‌زده کرد، تا به آن اندازه که ترامپ در انتظار دریافت جایزه صلح نوبل بود!
اما نتیجه چه شد؟ شبه‌جزیره کره ناآرام‌تر، کره شمالی هسته‌ای‌تر و همه آن شادی‌های بی‌سبب، بی‌نتیجه‌تر!
بسیاری از تحلیل‌گران، جام جهانی و انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا را دلایل اصلی کوتاه آمدن ترامپ از یکسره کردن تکلیف جمهوری اسلامی دانستند!
اتفاقا این دو نگاه رفته‌رفته می‌رود تا به نتیجه‌ای منجر به حقیقت شوند.
ترامپ شیفته نمایش است!
فراموش نشود که جدای از اخبار مرسوم در رسانه‌ها یا نقل‌قول‌ها، بر کسی پوشیده نیست که لابی یهود، گرداننده سیاست و جامعه امروز آمریکاست و ترامپ و جمهوری‌خواهان هم از این قاعده مستثنا نیستند.
ترامپ یک تاجر است و نه یک فرمانده جنگ!
تقویم او با انتخابات پاییز و نوسان بازار نفت و جام جهانی تنظیم شده است.
این توافق موقت و این شصت روز، فرصتی برای تنفس کابینه او و آرام کردن بازارهای جهانی است، نه ترس از جنگ یا نجات ایران از لبه پرتگاه؛ او سودش را از همین تعلیق می‌گیرد!
یکی دیگر از نشانه‌های بی‌ثباتی این توافق موقت، گنجاندن بندی مربوط به توقف جنگ در لبنان است.
اساساً ترامپ هم به روشنی درک می‌کند که در آن موقعیت نیست تا اسرائیل را با دستورات خود وادار به کاری کند. همین بند به طور مستقل می‌تواند توازن بازی را بر هم بزند!
کره شمالی با آنکه خطرناک جلوه می‌کند، اما هر روز ندای مرگ بر کره جنوبی یا مرگ بر ژاپن یا مرگ بر کشوری دیگر را در حافظه مردمش تکرار نمی‌کند.
برخلاف حکومت اسلامی ایران که ماهیتش در بدو پیدایش با نابودی اسرائیل گره خورد!
حتی اگر امروز هم تن به این خواری و خفت بدهد دیگر لازم نیست کسی حکومت آخوندها را ساقط کند؛ همان هم‌پیمانان نیابتی، کفتارگونه بر جنازه‌اش ضیافت آخر را برگزار می‌کنند!
اخبار آزادسازی دارایی‌های میلیارد دلاری بدون شک این انتظار را به وجود می‌آورد تا مردم ایران تنفسی راحت و مقطعی را تجربه کنند؛ اما باز هم باید گفت که چنین نخواهد شد و موج بی‌ثباتی‌های اقتصادی و مطالبات اجتماعی ادامه خواهد داشت.
تجربه حاکمیت ایدئولوژیک اسلامی به کرات این را اثبات کرده که مردم در اولویت‌های آخر شمرده می‌شوند و این هم نشانه‌ای دیگر خواهد شد برای سقوط و بی‌اعتبار کردن کل حاکمیت.
اگر نگاهی به تاریخ بیندازید خواهید دید که قانون بی‌رحم خاورمیانه این بوده؛ که وقتی کمر به نابودی کشورهای دیگر علی‌الخصوص همسایگان عربی می‌بندید و شعار ویرانی‌شان را سر می‌دهید نباید در انتظار نوازش بمانید.
کسی که بذر طوفان می‌کارد نباید در انتظار برداشت آرامش باشد.
با این تفاهم‌نامه موقت چه‌بسا شصت‌روزه هیچ گره کوری باز نمی‌شود، چه بسا اینکه گره‌های کور تازه‌تری به آینده نزدیک موکول می‌شود.
موج عظیمی از مردم داغدار ١٨ و ١٩ دی‌ماه هنوز آتش زیر خاکسترند.
جنگ و حاشیه‌های روزمرگی شاید بتواند این اندوه جمعی را به تعویق بیندازد، اما قادر نیست حافظه و اراده مردم را به فراموشی بسپارد.
از همه این نشانه‌ها گذشته با آنکه هنوز جمعه فرا نرسیده؛ صداهای ناموزونی از ایران شنیده می‌شود.
ناراضیان حکومت که تحریک کاسبان تحریم و جنگ، آن‌ها را از صف ارزشی‌ها جدا کرده، تا سپاه پاسدارانی که سهم خود را طلب می‌کند تا همچنان صاحب قدرت باشد.
در غیاب رهبر غایب؛ شلوغی و هیاهوی بسیاری فضای جامعه را پر کرده است!
ترامپ هم مثل نتانیاهو می‌داند که پیش از آغاز نیمه دوم، تیم جمهوری اسلامی فرصت ریکاوری برای ادامه بازی به دست نمی‌آورد و دقیقا از همین نقطه ضربه را وارد می‌کند.
ترامپ پدر و همسر کیم جونگ اون را با بمباران زیر خروارها آوار مدفون نکرد!
اگر مجتبایی وجود داشته باشد بر اساس آموزه‌های کتاب دینی‌اش حتما به دنبال انتقام خواهد بود!
نکته‌ای که ترامپ با تجربه چند بار در معرض ترور قرار گرفتن، آن را به خوبی درک می‌کند.
پس جمعه چنان که تصور می‌شود پایان نیست!
آغاز بین دو نیمه سخت است که هر دو تیم با آنکه در مقابل دیدگان همه با هم دست می‌دهند، اما طناب دار یکدیگر را در خیال خود می‌پرورانند!
مردانی که به خون یکدیگر تشنه‌اند هرگز بر سر یک سفره نان نمی‌خورند.