بیانیه ائتلاف نیروهای سیاسی کوردستان ایران به مناسبت روز جهانی کارگر

روز اول ماه مه، روز همبستگی جهانی طبقه کارگر و نماد اعتراض علیه سیستمی است که نان، کار، کرامت و آزادی انسان را قربانی سودجویی و قدرت می‌کند. این روز، مظهر خیزش رنجبران علیه استعمار و استثمار است. برای کارگران کوردستان، این مناسبت تنها یک بعد صنفی و اقتصادی ندارد، بلکه مبارزه‌ای تاریخی علیه ستمی چندجانبه است. کارگر کورد در سایه حاکمیت مرکزی، تنها قربانی یک سیستم اقتصادی ناعادلانه نیست، بلکه به دلیل «اشغال» و «سیاست فقیرسازی عمدی کوردستان»، در قلب یک انزوای سیاسی و اقتصادی قرار گرفته است.

بحران اقتصادی و وضعیت کارگران، نتیجه مستقیم ماهیت سیاسی جمهوری اسلامی است. حکومتی که آزادی سازمان‌یابی را نمی‌پذیرد، اعتصاب را موضوعی امنیتی قلمداد می‌کند، فعالان کارگری را به بیدادگاه‌های انقلاب می‌کشاند و هر مطالبه سندیکایی را تهدیدی برای بقای خود می‌بیند. در جمهوری اسلامی، تمامی طبقات زحمتکش، از کارگران کارخانه تا معلمان، پرستاران، بازنشستگان، زنان کارگر، کارگران غیررسمی، کولبران کورد و سوخت‌بران بلوچ، همگی به شیوه‌های گوناگون با چهره واقعی قدرت ضدکارگر و ضدانسانی ایران روبرو هستند.

از دیدگاه ما، عدالت برای طبقه تحت ستم کوردستان، عمیقاً به رهایی از چنگال اشغالگری و ستم سیاسی گره خورده است. در کوردستان، رهایی ملی نقطه‌ای تعیین‌کننده در ایجاد فرصت و حرکت طبقات کم‌درآمد و فقیر به سوی رهایی از ستم طبقاتی و دستیابی به یک زندگی شایسته است.

جمهوری اسلامی ایران نه تنها در طول دوران حاکمیت خود ثروت کوردستان را غارت کرده و با تحمیل جنگ بر کوردستان باعث ویرانی اقتصادی شده است، بلکه اکنون بیش از هر زمان دیگری، درآمد خلق‌های ایران را سوختِ آتش جنگ‌های منطقه‌ای و هزینه گروه‌های تروریستی در منطقه می‌کند. این جنگ‌طلبی رژیم، پیامدهای فاجعه‌باری برای کوردستان و به ویژه اقشار کم‌درآمد و طبقه فقیر جامعه داشته است؛ ثروتی که می‌بایست صرف آبادانی و رونق اقتصادی می‌شد تا فرصت زندگی بهتری برای کارگران کوردستان فراهم کند، صرف جنگ و تروریسم شده و بار سنگین آن بر دوش کارگران و زحمتکش افتاده است.

ائتلاف نیروهای سیاسی کوردستان ایران بر این باور است که آینده کوردستان باید بر پایه عدالت، صلح، ثبات و دموکراسی بنا شود. تنها در سایه یک سیستم سیاسی به دور از جنگ و ستم است که فرصت‌های برابر و زندگی شایسته برای طبقه تحت ستم تضمین می‌شود. رهایی اقتصادی ما، در گرو پایان دادن به ۴۷ سال جنگ و سرکوبی است که جمهوری اسلامی به عنوان ابزاری برای بقای خود به کار گرفته است. برای تحقق عدالت، لازم است کوردستان از یک پادگان نظامی به مرکز آبادانی و صلح تبدیل شود. ائتلاف مخالف استثمار طبقاتی و هرگونه بهره‌کشی انسان از انسان است و خواهان بازگرداندن حرمت انسانی به آحاد ملت کورد می‌باشد.

بایستی فعالان جنبش کارگری و ستمدیدگان کوردستان، این مناسبت را به مایه اتحاد صداها علیه سیستم سیاسی و اقتصادی‌ای تبدیل کنند که حق زندگی و معیشت شایسته را از مردم کوردستان سلب کرده است. کارگران و زحمتکشان، زنان، جوانان، دانشجویان و همه کسانی که حکومت ایران عامل بی‌حقی و استثمار آن‌ها در کوردستان بوده است، منبع قدرت توده‌ای علیه حکومت مستبد جمهوری اسلامی هستند. تکاپوی امروز و آینده ما برای دستیابی به یک سیستم اقتصادی کارآمد است که با بهره‌گیری صحیح از ثروت کشور، ایجاد زیرساخت‌های اقتصادی قوی، تنظیم راهکارهای مناسب و جلوگیری از انحصارطلبی و زیاده‌خواهی شرکت‌های اقتصادی، سطح بالایی از رفاه و زندگی سعادتمندانه و به دور از فقر را برای همه اقشار و طبقات تامین کند.

ائتلاف نیروهای سیاسی کوردستان ایران، از هر گامی که صفوف ملت ما را به سوی رهایی و پایان دادن به استثمار سیستماتیک سازماندهی کند، پشتیبانی می‌کند. اتحاد، کلید پیروزی و دستیابی به حقوق برحقمان است.

زنده باد همبستگی کارگران و حق خواهان کوردستان

گرامی باد روز جهانی کارگر 

ائتلاف نیروهای سیاسی کوردستان ایران

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ (اول مه ۲۰۲۶)