این گزارش نوشته سارا محبی، شهروندخبرنگار ایرانوایر است و با تلخیص و بازنویسی بازنشر میشود.
بازارها خلوتتر از همیشهاند، کارگاهها با کاهش سفارش و نگرانی از تعدیل نیرو روبهرو هستند و بسیاری از خانوادهها برای تأمین هزینههای اولیه زندگی، از درمان، تفریح و حتی بخشی از خوراک خود میزنند. در سقز، فشار همزمان گرانی و رکود، به گفته شهروندان، به فرسایش تدریجی معیشت منجر شده است.
در شرایطی که قیمت کالاها و خدمات بهطور مستمر افزایش یافته، کاهش قدرت خرید و محدود بودن فرصتهای شغلی در شهرهای کوچکتر، فشار اقتصادی را تشدید کرده است. بازار سقز نیز به گفته کسبه، نسبت به سالهای گذشته با کاهش محسوس تقاضا روبهرو است.
یک مادر ساکن سقز میگوید هزینههای ضروری خانوادهاش ماهانه به حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان رسیده و بسیاری از هزینههای غیرضروری حذف شده است: «حتی درمان را هم عقب میاندازیم، اما باز هم درآمد فقط صرف اجاره، خوراک و انرژی میشود.»
پسر او که در حوزه تعمیر خودرو فعالیت میکند، از رکود بازار میگوید: «تعداد مشتریها خیلی کم شده و بعضیها حتی بعد از تعمیر، توان پرداخت هزینههای بعدی مثل نقاشی را ندارند و ماشین را تحویل نمیگیرند.»
کارکنان فروشگاههای زنجیرهای نیز از کاهش حدود نیمی از فروش نسبت به دوره قبل از عید خبر میدهند و میگویند مبالغ حمایتی کالابرگ تنها بخش محدودی از نیاز خانوارها را پوشش میدهد.
یک کارمند آموزشوپرورش با اشاره به افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی میگوید: «حقوق با افزایش اندک هم کفاف نمیدهد و بیشتر درآمد صرف هزینههای ضروری میشود.»
در بخش تولید نیز برخی فعالان صنعتی از فشار هزینهها و کاهش فروش خبر میدهند و میگویند احتمال تعدیل نیرو در برخی واحدها افزایش یافته است. همزمان گزارشها از افزایش مراجعه متقاضیان کار و رشد درخواست بیمه بیکاری در سقز حکایت دارد.
شهروندان همچنین از حذف تدریجی هزینههای غیرضروری و تغییر در الگوهای مصرف روزمره میگویند؛ از تأخیر در درمان تا کاهش خرید اقلام اساسی. برخی فروشندگان نیز میگویند به دلیل نوسان قیمت، از فروش نسیه خودداری میکنند.
این روایتها در مجموع تصویری از فشار فزاینده هزینههای زندگی، کاهش قدرت خرید و تغییر تدریجی سبک زندگی در نتیجه تورم و رکود اقتصادی ارائه میدهد.
