حزب دموکرات کوردستان ایران درگذشت پرویز قلیچ‌خانی، کاپیتان اسبق تیم ملی فوتبال ایران و مبارز آزادیخواه، را به خانواده‌اش، به جنبش چپ ایران و به همۀ آزادیخواهان تسلیت می‌گوید.
پرویز قلیچ‌خانی در تاریخ ایران دو چهره داشت که هر دو ماندگارند: یکی قهرمانی که با پای طلایی‌اش تاریخ فوتبال آسیا را نوشت، و دیگری مبارزی که در برابر هر دو رژیم استبدادی پهلوی و جمهوری اسلامی با شجاعت ایستاد و هیچ‌گاه آرمان آزادی را به قدرت و شهرت نفروخت.
در دوران سیاه دیکتاتوری پهلوی، قلیچ‌خانی با وجود آنکه محبوب‌ترین چهرۀ ورزشی ایران بود، از پیوند با جریان‌های آزادیخواه و بیان شجاعانەی دیدگاەهایش هراسی نداشت. از همین رو، ساواک در سال ۱۳۵۰ او را بازداشت کرد، شکنجه داد و به اعتراف اجباری واداشت، اما نتوانست اراده‌اش را درهم بشکند. دیکتاتوری پهلوی می‌دانست که قلیچ‌خانی با وجود پیراهن تیم ملی، قلبش در کنار زحمتکشان و محرومان می‌تپد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، آنگاه که دیکتاتوری ایران نقاب جمهوری اسلامی بر چهره زد و استبداد دینی جای استبداد سلطنتی را گرفت، قلیچ‌خانی مرز روشنی کشید. او که می‌توانست با سکوت و سازش زندگی راحتی داشته باشد، راه تبعید را برگزید. در پاریس، مجلۀ «آرش» را بنیان نهاد — تریبونی که سال‌ها صدای زندانیان سیاسی، قربانیان اعدام و ستم‌دیدگان سانسور در ایران بود. او هیچ‌گاه در برابر ولایت فقیه کرنش نکرد و تا پایان عمر در تبعید ماند.
حزب دموکرات کوردستان ایران افتخار می‌کند که پرویز قلیچ‌خانی در دوران مبارزه، رفیقی صمیمی و همراهی دلسوز برای حزب ما بود. او به‌خوبی می‌دانست که ستم بر مردم کوردستان بخشی جدایی‌ناپذیر از ستم فراگیری است که بر سراسر ایران سایه افکنده، و آزادی کوردستان را از آزادی ایران جدا نمی‌دید. این بینش، او را نه فقط یک همدل، بلکه یک مبارز واقعی در صف آزادیخواهان می‌ساخت.
امروز که پرویز قلیچ‌خانی پس از سال‌ها تبعید و بیماری از میان ما رفت، حزب دموکرات کوردستان ایران یاد او را گرامی می‌دارد و ضمن تسلیت به خانواده و همرزمانش، اطمینان می‌دهد که راهی که او پیمود — راه مقاومت در برابر استبداد و ایستادگی برای آزادی و دمکراسی — تا تحقق کامل اهداف مبارزاتی او و سایر آزادیخواهان و ملل تحت ستم در ایران ادامه خواهد داشت.

یادش جاودان، راهش پررهرو باد.

حزب دموکرات کوردستان ایران
مرکز روابط

۳ خرداد ۱۴۰۵
٢٤ مە ٢٠٢٦