
ناصر صالحیاصل
در راستای مبارزات حقطلبانه ملت کورد در کوردستان ایران، امروزه رژیم دیکتاتوری نظامی و مذهبی جمهوری اسلامی، به صورت علنی و آشکار به میزان فعالیتهای سیاسی، دیپلماتیک و رسانهای نوین و اخیر حزب دموکرات کوردستان ایران و دیگر احزاب و سازمانهای کوردستان ایران، نگرانی و ترس از خود نشان داده است.
فعالیتهای سیاسی، دیپلماسی و رسانهای نوین حزب دموکرات کوردستان ایران که بر مبنای اصول و راهبرد تاریخی و سیاسی، در راستای حرکت نوین و مدرن این حزب در منطقه و جهان و فعالیتهای حضوری و تبلیغی اعضا و هواداران در داخل خاک کوردستان ایران شکل گرفته، نوعی از شور و شوق و ایجاد جریان خونی تازه را در راستای مبارزات ملت کورد و بهویژه پس از جنبش ژینا (ژن، ژیان، ئازادی) در سرتاسر کوردستان ایران و حتی در دیگر مناطق کوردنشین تهران و خراسان به ارمغان آورده است. همچنین پاسخ مثبت دادن به مبارزات فعالین مدنی و فرهنگی و اعتصابات عمومی در داخل کوردستان ایران، که به موجب این اقدامات در داخل کوردستان و فعالیتهای سیاسی، دیپلماسی و رسانهای حزب دموکرات کوردستان ایران در منطقه و جهان صورت گرفته، ترس و نگرانی بزرگ و قابلتوجهی برای رژیم مستبد و دیکتاتور نظامی ایران ایجاد کرده است.
هدف اصلی و منظور از خیزش و قیام مردم کورد و مبارزات سیاسی، دیپلماسی و رسانهای نوین حزب دموکرات کوردستان ایران، در واقع گویای این پیام میباشد که:
. اولاً: مبارزات ملت کورد در ایران، تا بهدست آوردن حقوق مشروع خود پا برجا بوده و هرگز اصل جوهر آن آرام نخواهد گرفت و همواره زنده است؛ همچنین این مبارزات در راستای خواست برحق ملت کورد در داخل ایران میباشد.
. ثانیاً: تأکید و یادآورکننده این مطلب است که قضیهای بنام خواستهها و مطالبات سیاسی و ملی در کوردستان ایران در شرایط خاص منطقه و جهان، همزمان با مبارزه بخشهای دیگر کوردستان، زنده و مطرح میباشد.
اگر در چند سال اخیر، شاهد فعالیتهای زیادی از طرف مخالفان رژیم جمهوری اسلامی ایران و عملیات جنگی اسرائیل و آمریکا، از جمله: عملیاتهای نظامی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه علیه موجودیت رژیم ایران بودهایم که همواره ضرر و زیان جانی و مالی فراوانی برای رهبران، فرماندهان و مؤسسات نظامی، هستهای و صنعتی رژیم داشته است، اما این جنگ و فعالیتهای برونمرزی مخالفان رژیم، به نسبت جنبش ژینا و اقدامات تاریخی و مبارزات نوین حزب دموکرات کوردستان ایران و بهویژه جنبش «ژن، ژیان، ئازادی»، موجبات نگرانی و ترس جدی را برای مسئولان و سقوط رژیم جمهوری اسلامی ایران بهوجود نیاورده و رژیم ایران در گذشته به نسبت اقدامات و فعالیتهای احزاب مخالف خود، به میزان این بار اخیر مقابله و کنش و واکنش نداشته است.
فعالیتها و مبارزات نوین حزب دموکرات کوردستان ایران، علاوه بر اینکه موجب تأثیرات مثبت و فراوانی در داخل کوردستان ایران و جامعه بینالمللی شده، همزمان مسئولان نظامی و سیاسی رژیم مستبد و مفسد ایران را وادار کرده که حساب جداگانه و ویژهای جهت مقابله با خیزش و قیام مردم در داخل کوردستان و اقدامات سیاسی و رسانهای نوین حزب دموکرات کوردستان ایران باز کنند. چون که مقامات نظامی و سیاسی رژیم ایران از یک سو از قیام و خیزش مردم در داخل کوردستان و ملتهای ایران و از اقدامات و فعالیتهای سیاسی، دیپلماسی و رسانهای نوین حزب دموکرات کوردستان ایران، و از سوی دیگر از اوضاع و تغییرات سریع و متغیر منطقه و جهان که معنی و مفهوم عمیقی دارد، آگاهند؛ تا با فشار، تهدید، زندان و اعدام در داخل کوردستان و یورش با موشک و پهپاد به کمپ پناهندگان و مقررات حزبی دموکرات و دیگر احزاب کوردستان ایران، مردم کورد را از خواستهها، مطالبات سیاسی و ملی و فعالیتهای سیاسی، دیپلماسی و رسانهای ساکت و دور کنند.
اما چون که جنبش رهاییبخش ملت کورد در کوردستان ایران در میان تهدیدها و فرصتها و تغییر و تحولات امنیتی و سیاسی سریع منطقه و جهان، اقتدارگراتر و قویتر شده و همچنین پیدایش بازیگرهای جدید منطقهای مانند حکومت خودگردان کوردستان عراق و به طور عام جنبش ملت کورد در تمامی بخشهای کوردستان، شرایطی را ایجاد کرده که رژیم جمهوری اسلامی ایران را وادار به تلاش مضاعف نموده تا شاید تغییر و تحولات منطقه را به نفع سیاستهای خود مدیریت و کنترل کند، آنها را ناامید کرده است. این ناامیدی رژیم ایران در شرایطی است که رژیم دچار و گرفتار مشکلات داخلی و بینالمللی انبوهی مانند: جنگ اسرائیل و آمریکا، محاصره دریایی بنادر ایران توسط آمریکا، مشکل و معضل تنگه هرمز، عدم رعایت قوانین بینالمللی، تعارض با نظام بینالملل، عدم توجه به چارچوب حقوق بشر، وضعیت اقتصادی نامطلوب، مشکلات سیاستهای ناکارآمد داخلی، فساد اداری و مالی، بیکاری، مواد مخدر، رواج فحشا و فساد اخلاقی و چندقطبی شدن جناحهای داخل خود میباشد و شواهد دال بر آن است که ظاهراً رژیم ایران هیچگونه راهکار و برنامهای جهت بهبود اوضاع داخلی و خارجی خود ندارد؛ زیرا آنچه برای مقامات نظامی و سیاسی رژیم مهم است، بقای رژیم جمهوری اسلامی میباشد.
در چنین شرایط بحرانی، رژیم دیکتاتور نظامی ایران از یک سو در تلاش است که جغرافیای سیاسی اقلیم کوردستان را به دو بخش تقسیم کند تا بتواند پروسه ایجاد حکومت مستقل (سیاسی، اقتصادی و نظامی) را در اقلیم کوردستان به قهقرا برده و از سوی دیگر بر مبارزات ملت کورد در داخل کوردستان و احزاب سیاسی کوردستان ایران سرپوش بگذارد، تا با این سیاست احزاب کورد ایران را در اقلیم کوردستان گوشهنشین کرده و به مرور زمان آنها را گرفتار مسائل متفرقه نموده و تحلیل ببرد و همزمان به سرکوب، خفقان و از میان برداشتن آن دسته از فعالین سیاسی، مدنی و فرهنگی مخالف خود در داخل کوردستان بپردازد.
بنابراین، تهدیدات و نگرانیهای اخیر تعدادی از مقامات و مسئولان بلندپایه سپاه تروریست پاسداران به از بین بردن حکومت خودگردان اقلیم کوردستان، دلیل و نشانهای از پویایی و زنده بودن حزب دموکرات کوردستان ایران و دیگر احزاب و سازمانهای کوردستان ایران بوده و گواهی بر فعالیتهای سیاسی، رسانهای و دیپلماسی این احزاب کوردستان ایران و تأثیرات ویژه آنها علیه رژیم در داخل ایران و به خصوص در کوردستان ایران است.
چون که رژیم جمهوری اسلامی ایران به خوبی میداند احزاب و نیروهای مبارز کورد و در میان آنها حزب دموکرات کوردستان ایران، با توجه به اسکان چندین ساله در خاک اقلیم کوردستان، همواره در داخل خاک کوردستان ایران و حتی در مرکز ایران، دارای نیروهای کارآمد و توانا بوده و برای هر نوع تغییر و تحول در داخل آمادگی لازم را دارا میباشند. همچنین میداند که آنها صرفنظر از دوری و بعد مسافت از کوردستان ایران، مبارزه و فعالیتهای خود را انجام داده و مردم کوردستان به وجودشان امید بسته و دارای پایگاه و موقعیت اجتماعی، سیاسی و بینالمللی ویژهای میباشند. تهدیدات فرماندهان تروریست سپاه پاسداران از تریبونهای گوناگون رژیم تهران بر علیه حکومت خودگردان اقلیم کوردستان و احزاب کوردستان ایران، تأیید و گواه مناسبی بر این ادعاست.
در حال حاضر، پس از آتشبس موقت مابین آمریکا و رژیم ایران، موضعگیری مسئولان سپاه تروریست پاسداران، تمرکز و مقابله بر علیه آن دسته از احزاب و سازمانهایی از کوردستان ایران میباشد که علاوه بر اینکه در میان مردم جایگاه و پایگاه اجتماعی و سیاسی ویژهای دارند، دارای سابقه و توان مبارزاتی مدنی و بهویژه مبارزات مسلحانه مقتدرانه در مقابل رژیم جمهوری اسلامی ایران میباشند.
پس به همین دلایل ذکر شده و در راستای استمرار و گستردگی مبارزات نوین در سرتاسر ایران، تنها راهکار و اقدام جدی و مؤثر در حال حاضر برای تمامی احزاب و سازمانهای ایرانی مخالف رژیم دیکتاتور نظامی ایران در داخل و خارج، اذعان به خواستهها و حقوق سیاسی و ملی مردم کوردستان و دیگر ملل تحت ستم ایران، حمایت از مبارزات نوین احزاب کوردستان ایران، پیوستن به این جنبش نوین و چارهساز، و هوشیار کردن ملتهای ایران در داخل میباشد.