به گزارش پایگاه خبری اسرائیلی «واینت» به نقل از بلومبرگ، تشدید تهدیدهای نظامی ایران و متحدان منطقهای آن علیه میدانهای گازی فراساحلی، خطوط کشتیرانی دریای سرخ و تجارت مدیترانه، اسرائیل را بر آن داشته است تا پس از سالها کمتوجهی به نیروی دریایی، توسعه ناوگان و سرمایهگذاری بر روی شناورهای سطحی خودران و بدون سرنشین را شتاب بخشد.
تلآویو علاوه بر برنامه ۷۸۰ میلیون دلاری برای سفارش ساخت پنج شناور موشکانداز جدید، تمرکز اصلی خود را بر سامانههای خودران قرار داده است؛ پلتفرمهایی کمهزینهتر و سریعتر که نیاز به نیروی انسانی کمتری دارند و پوشش دریایی وسیعتری فراهم میکنند. بر اساس دادههای مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک، اسرائیل در حال حاضر ۱۰ شناور سطحی بدون سرنشین کوچک و یک شناور زیرسطحی بدون سرنشین بزرگ را عملیاتی کرده است. شرکت اسرائیلی «البیت سیستمز» نیز شناور خودران ۱۲ متری «سیگال» را با قابلیت چهار روز گشتزنی مداوم، شناسایی اعماق و مینروبی توسعه داده که تقاضا برای آن، بهویژه پس از تحولات تنگه هرمز، افزایش یافته است.
این بازنگری راهبردی در پی فشار عملیاتی بیسابقه بر ناوچههای سرنشیندار—از جمله بیش از ۴۰۰۰ ساعت حضور ناوچه ساعر ۶ در دریا در سال ۲۰۲۴ برای حفاظت از میادین گازی—و همچنین ناکامیهای گذشته در جلوگیری از نفوذ دریایی حماس در ۷ اکتبر و مهار حملات حوثیها در بابالمندب صورت میگیرد. به گفته کارشناسان، چالشهای اصلی اسرائیل در این مسیر حفظ ارتباطات، تداوم عملیاتی و ناوبری دقیق شناورهای خودران در شرایط جنگ الکترونیک و مقابله با پرتابههای سریعتر و دقیقتر ایران و متحدانش است.
