همزمان با چهارمین سالگرد آغاز جنبش « ژن، ژیان، ئازادی »، شماری از تشکلهای صنفی و مدنی با انتشار بیانیهای مشترک اعلام کردند که این جنبش، با وجود سرکوب گسترده جمهوری اسلامی، همچنان ادامه دارد و به گفته آنان به یکی از مهمترین نقاط عطف مبارزات اعتراضی در تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است.
امضاکنندگان بیانیه با اشاره به کشتهشدن ژینا امینی، دختر ۲٢ ساله اهل سقز، در بازداشت گشت ارشاد در تهران، اعلام کردهاند که مرگ او به جرقه اعتراضاتی گسترده علیه تبعیض، سرکوب، فقر، فساد و نابرابری تبدیل شد و شعار « ژن، ژیان، ئازادی » به نماد این جنبش در ایران و خارج از کشور تبدیل شد.
در این بیانیه تأکید شده است که اعتراضات سال ۱۴۰۱ با وجود سرکوب و بازداشت گسترده معترضان متوقف نشد و در سالهای پس از آن نیز اعتراضات مرتبط با فقر، تورم، وضعیت معیشتی و سرکوب سیاسی در نقاط مختلف ایران ادامه یافته است.
امضاکنندگان همچنین با اشاره به اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، جمهوری اسلامی را به استفاده گسترده از سلاح و خشونت علیه معترضان متهم کرده و مدعی شدهاند که سرکوب و کشتار نتوانسته است اعتراضات و نارضایتی عمومی را از میان ببرد.
در بخش دیگری از بیانیه، تشدید فقر، اعدامها، سرکوب داخلی و سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار گرفته و آمده است که حکومت به جای پاسخگویی به مطالبات اجتماعی، بر فضای امنیتی و جنگی تکیه کرده است.
این تشکلها همچنین بر مخالفت با اعدام و آزادی زندانیان سیاسی و معترضان تأکید کرده و خواستار ادامه مبارزه برای آزادی، برابری و رفاه اجتماعی شدهاند.
بیانیه با دعوت از فعالان و تشکلهای مدنی برای گرامیداشت چهارمین سالگرد « ژن، ژیان، ئازادی » و یاد جانباختگان اعتراضات پایان مییابد.
از جمله امضاکنندگان این بیانیه میتوان به انجمن برق و فلز کرماشان، شورای بازنشستگان ایران، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت، شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران، ندای زنان ایران و جمعی از دادخواهان و مطالبهگران اشاره کرد.
