تحلیل روزنامه جروزالمپست نشان میدهد که تسلط ارتش اسرائیل بر دژ زیرزمینی ارتفاعات «علیالطاهر» در جنوب لبنان، فروپاشی شبکه استحکامات استراتژیکی است که رژیم ایران طی بیش از دو دهه گذشته با صرف هزینههای کلان بهعنوان «خط ماژینوی حزبالله» احداث کرده بود.
به گزارش روزنامه جروزالمپست، ارتش اسرائیل از پاکسازی و تسلط کامل لشکر ۳۶ بر ارتفاعات استراتژیک «علیالطاهر» در عمق ۱۰ کیلومتری مرز جنوب لبنان خبر داد؛ منطقهای کوهستانی و مشرف که به نام یکی از علمای شیعه نامگذاری شده و از حساسترین نقاط مورد مناقشه در جنگ جاری به شمار میرفت. بر پایه بیانیه رسمی، نیروهای ارتش موفق شدند دو شبکه بزرگ زیرزمینی این ارتفاعات را پاکسازی و خنثی کنند، بهطوری که شماری از عناصر حزبالله به هلاکت رسیده و بقیه از منطقه گریختند. یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، با اعلام تکمیل این مأموریت تأکید کرد که تونلها بهطور کامل پاکسازی شدهاند؛ سازههای پیچیدهای که شامل مقر فرماندهی، انبارهای سلاح، اتاقهای ژنراتور، خوابگاه، آشپزخانه و تأسیسات رفاهی برای اقامت و نبرد طولانیمدت در زیر زمین بود و طی بیش از دو دهه با بودجه و برنامهریزی مستقیم رژیم جمهوری اسلامی احداث شده بود.
این گزارش تحلیلی با مقایسه این استحکامات با «خط ماژینو»ی فرانسه در جنگ جهانی دوم خاطرنشان میسازد که رژیم تهران در پی ایجاد سدی نفوذناپذیر در مرزهای شمالی اسرائیل بود، اما در نهایت آسیبپذیری ذاتی استحکامات ایستا نمایان شد؛ زیرا نیروهای شبهنظامی نمیتوانند تا ابد در اعماق خاک پنهان بمانند. فرانتسمن با اشاره به اینکه نبرد علیالطاهر بر خلاف جنگهای برقآسای گذشته (نظیر فتح قلعه بوفورت در سال ۱۹۸۲ ظرف دو روز، در برابر تسخیر مجدد آن در اواخر مه ۲۰۲۶) حدود ۱۰۶۰ روز نبرد فرسایشی و گامبهگام شبیه جنگ جهانی اول را رقم زد، تأکید کرد که این پیروزی اثبات نمود سرمایهگذاریهای نجومی رژیم ایران در استحکامات ثابت بتنی قادر به نجات حزبالله نخواهد بود. در پی این تحولات، ارتش اسرائیل در چارچوب دکترین جدید خود به دنبال تبدیل جنوب لبنان به یک «منطقه حائل امنیتی» شبیه کمربند دهه ۱۹۸۰ است تا توان تهاجم زمینی و راکتی نیروهای وابسته به تهران را برای همیشه در نطفه خفه کند.