سازمان «خانه آزادی» (فریدام هاوس) در گزارش سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرد امتیاز آزادی اینترنت در ایران از ۱۳ به ۹ از ۱۰۰ کاهش یافته و جمهوری اسلامی در کنار چین و میانمار، از محدودکنندهترین محیطهای اینترنتی جهان را ایجاد کرده است.
بر اساس این گزارش که پنجشنبه ۳۰ مهر منتشر شد، قطع ۸۸ روزه اینترنت در ایران پس از آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل در اسفند ۱۴۰۴، طولانیترین قطع سراسری اینترنت در تاریخ گزارشهای سالانه این نهاد بوده است.
خانه آزادی همچنین از تداوم محدودیت دسترسی شهروندان به اینترنت جهانی و گسترش «اینترنت طبقاتی» خبر داد؛ وضعیتی که دسترسی آزاد به اینترنت را برای بیشتر مردم محدود کرده، اما گروههای برخوردار از امتیازات حکومتی همچنان به خدمات جهانی دسترسی دارند.
این گزارش به قطع تقریباً کامل اینترنت در جریان اعتراضات دیماه و بازداشت شهروندان بهدلیل انتشار مطالب انتقادی در شبکههای اجتماعی نیز اشاره کرده است.