در ششمین روز از اعتراضات سراسری علیه رژیم ایران، شمار دیگری از تشکلها و فعالان صنفی معلمان و کارگران از این اعتراضات حمایت کردند.
کانون صنفی فرهنگیان استان مازندران، جمعه ۱۲ دی ١٤٠٤، در بیانیهای نوشت: "مردم جانشان را در دستشان میگیرند و جلو گلوله سینه سپر میکنند، وقتی نان در دست دیگری باشد و تو شکمت گرسنه باشد، هیچ چیز جلودار تو نیست. تو میروی تا حق خود را بگیری و آنکه حق تو را نمیدهد، حتما با مشت آهنین روبرو خواهد شد".
در این بیانیه، با اعلام اینکه "روزهای آخر رژیم ایران فرا رسیدە است"، آمده است: "دیگر نه صحبتی از تعارف مانده است و نه صحبتی از بخشش و فراموشی".
کانون صنفی فرهنگیان استان مازندران اعلام کرد، که "سرکوب مردم را در خیابانها" محکوم میکند و تأکید کرد: "تنها راه حقطلبی، صفآرایی در خیابانهاست. هر چقدر هم که بگیرید و ببندید و بکُشید، این مردم جان به لب رسیده عقبنشینی نخواهند کرد".
رژیم ایران، هر چقدر هم که بکُشید و سرکوب کنید و به بهانەهای مختلف کشور را تعطیل کنید، سرنوشت نکبتبارتان را خواهید دید و همچنان مسئولان رژیم ایران وقتی به خودتان اجازه میدهید که زندگی دیگران را بدست بگیرید، با یک قیام سراسری مواجه میشوید.
