گزارشها حاکی از آن است که پیکر شماری از زنان جانباخته در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ همچنان در اختیار نهادهای امنیتی و قضایی رژیم ایران باقی مانده و به خانوادههای آنان تحویل داده نشده است.
اعتراضات سراسری علیه رژیم ایران از اوایل دیماه آغاز شد و در ۱۸ همان ماه، همزمان با فراخوان گسترده احزاب کوردستانی برای اعتصاب سراسری، به اوج خود رسید. پس از این فراخوان، شهرهای مختلف کوردستان و دیگر مناطق ایران شاهد حضور گسترده مردم در خیابانها بود؛ اعتراضاتی که با سرکوب خونین و خشونت سازمانیافته نیروهای حکومتی مواجه شد.
بر اساس گزارش منابع مستقل و حقوق بشری، پیکر تعدادی از زنان کشتهشده در این اعتراضات یا همچنان مفقود است، یا تحویل آنها به خانوادهها مشروط به پرداخت مبالغ سنگین شده و یا خانوادهها بهصراحت تهدید شدهاند که در صورت اطلاعرسانی درباره نحوه جانباختن عزیزانشان، از تحویل پیکر جلوگیری خواهد شد.
این اقدامات، که مصداق آشکار نقض کرامت انسانی و حقوق بنیادین خانوادههای قربانیان بهشمار میرود، نگرانیها درباره پنهانسازی ابعاد واقعی سرکوب و شمار جانباختگان را افزایش داده است.
در همین حال، رژیم ایران با روایتسازیهای رسانهای، تلاش کرده است مسئولیت این سرکوبها را متوجه عوامل خارجی از جمله آمریکا و اسرائیل کند و آمار بالای جانباختگان را «پروپاگاندای دشمنان» بنامد؛ ادعاهایی که با شهادت خانوادهها، گزارشهای میدانی و مستندات نهادهای مستقل حقوق بشری در تضاد است.
