(پیام نوروزی هیئت اجرایی حزب دموکرات کوردستان ایران)
در آستانه نوروز، ملت کورد با ارادهای راسخ و بینشی ژرف، این آیین باستانی را که با تحولاتی تعیینکننده در ایران و منطقه همزمان شده است، به نمادی زنده از مقاومت، اتحاد و یکپارچگی ملی بدل میکند. اگر نوروز برای بسیاری از ملل تنها مظهر نوزایی طبیعت است، در کوردستان ایران معنایی تاریخی و الهامبخش دارد: رستاخیز، قیام در برابر ستم و سلطهگری، و تجلی امیدی تپنده برای ساختن آیندهای آزاد، کرامتمحور و عدالتجویانه. این بینش راهبردی، چراغ راه ملت کورد در مواجهه با تحولات جاری و هدایتگر مسیر مقاومت برای پیافکندن فردایی بهتر است.
سال نو، مظهر آغاز مرحلهای تازه است؛ دورانی که ملتی آبدیده در آتش مبارزه، تاریخ نوین خود را با ارادهای پولادین رقم میزند. اگر نوروز پیشین، نوروز «خاکیپوشان» و میثاق با رهروان آزادی بود، نوروز ۱۴۰۵ نماد افق رهایی و نقطه عطفی تاریخی خواهد بود. این چرخش سرنوشتساز، پیامد فروپاشی نهایی اقتدار ستمگرانهای است که دههها زندگی ملل ایران را قربانی سیاستهای سرکوبگرانه، توسعهطلبانه و ضدانسانی خود کرد. جهان امروز شاهد زوال دیکتاتوری قرن بیستويکمی است که مشروعیت پوشالیاش بر خون و اعدام استوار بود؛ رژیمی ویرانگر که زیرساختهای مادی و سرمایههای انسانی و کرامت شهروندان را به مسلخ برد.
سیاستهای استبدادی رژیم از نخستین روزهای قدرتگیری، همواره به سلب کرامت انسانی و تضییع حقوق بنیادین مردم انجامیده است. بحران اقتصادی کنونی، پیامد گریزناپذیر هدر دادن منابع ملی در پروژههای تروریستی و صدور انقلاب است؛ سیاستی که خاورمیانه را به کام جنگ کشاند و ایران را در انزوای جهانی قرار داد.
«جنگ ۱۲ روزه» با آشکارسازی ضعف بنیادین سیستم دفاعی و وارد آوردن ضربات مهلک بر پیکره نیمهجان اقتصاد، فروریزی این ساختار را تسریع کرد. هدف قرار گرفتن سران نظامی و امنیتی، در کنار ناتوانی در تأمین انرژی و سقوط بیسابقه ارزش ریال، معیشت مردم را با شوکی ویرانگر مواجه ساخت.
قیام دیماه، همچون زلزلهای سیاسی، ارکان حکومت را به لرزه درآورد. در عرصه بینالمللی نیز تروریستی شناخته شدن سپاه پاسداران و فعالسازی «مکانیسم ماشه»، شاهرگ دیپلماسی و منابع مالی رژیم را قطع کرد. فروپاشی پروژههای نیابتی نشان داد که امنیت عاریهای، هرگز تاب ایستادگی در برابر خشم فروخورده مردم را ندارد. در این میان، کشته شدن علی خامنهای به عنوان رکن اصلی استبداد، ضربهای خردکننده بر کالبد نظام بود. مرگ او تنها پایان یک دیکتاتور نبود، بلکه نقطه پایان پروژهای ایدئولوژیک بود که بر پایه توهم و سرکوب بنا شده بود. این رخداد، مسیری بیبازگشت به سوی رهایی و تحقق اراده ملل ایران، بهویژه ملت کورد، گشود.
امروز کوردستان ایران با تکیه بر «گفتمان کوردستانی» و ائتلاف سیاسی احزاب خود، به جبههای واحد با پروژهای ملی بدل شده است. این پلتفرم، نقشه راهی راهبردی برای عدالت و رهایی است. جنبش ملی کوردستان هرگز سعادت خود را در حذف یا انکار دیگران نجسته، بلکه بر کرامت انسانی و حقوق جمعی ملل پای فشرده است. این الگو، نویدی برای تمامی مناطق تحت ستم است تا با همگرایی، به یک قرن حاشیهنشینی پایان دهند. تحقق حکومتی سکولار، دمکراتیک و فدرال، تنها راه عبور از تجربه شکستخورده مرکزگرایی است.
حزب دموکرات کوردستان ایران، در کنار متحدان خود در دیگر مناطق، وارد مرحله نوین همرزمی شده است تا ایرانی متمایز، مبتنی بر عدالت و آزادی بنا کند. بر اساس سنت سیاسی ما، وفاق در کوردستان و همراهی با ملل تحت ستم برای مبارزه با دیکتاتوری، اصل تغییرناپذیر ماست. آینده ایران تنها در سایه درک مشترک و همکاری با نیروهای آزادیخواه میسر خواهد شد.
در آستانه نوروز رهایی، به ملت کورد و تمامی آزادیخواهان اعلام میکنیم: زمان مبارزه برای درهمشکستن بقایای رژیم فرا رسیده است. از جامعه مدنی، زنان پیشرو و جوانان سلحشور کوردستان میخواهیم با هوشیاری، از امنیت و دستاوردهای این تحولات پاسداری کنند.
فرارسیدن همزمان عید رمضان و نوروز کوردی بر تمامی مسلمانان و مبارزان، خانوادههای سربلند شهدا، زندانیان سیاسی و تمامی رهروان راه آزادی خجسته باد.
حزب دموکرات کوردستان ایران
هیئت اجرایی
نوروز ١٤٠٥ خورشیدی
