ایالات متحده در تلاش است اقتصاد ایران را در دریا تحت فشار قرار دهد، اما یک کریدور ریلی رو به رشد متصل به چین، گزینهای برای تهران ایجاد کرده که واشنگتن نمیتواند بدون خطر گسترش درگیری بهراحتی آن را متوقف کند.
به گزارش بلومبرگ، همزمان با افزایش ترافیک باری میان چین و ایران از مسیر زمینی خارج از دسترس نیروهای دریایی آمریکا، این روند محدودیت اصلی در راهبرد ایالات متحده را نشان میدهد؛ جایی که فشار دریایی مؤثر است اما بهطور کامل در سراسر اوراسیا قابل اعمال نیست.
بر اساس این گزارش، قطارهای باری از مرکز چین به ایران از حدود یک قطار در هفته پیش از این روند، به یک قطار در هر سه تا چهار روز افزایش یافتهاند؛ موضوعی که از شکلگیری یک مسیر جایگزین در واکنش به فشارهای دریایی حکایت دارد.
این کریدور از چندین کشور از جمله قزاقستان و ترکمنستان عبور میکند و مختل کردن آن را پیچیدهتر از مسیرهای دریایی در خلیج فارس میسازد.
به گفته این گزارش، هرگونه اقدام مستقیم برای هدف قرار دادن این شبکه زمینی میتواند خطر گسترش درگیری و افزایش تنش با چین را به همراه داشته باشد؛ کشوری که سالها در مسیرهای تجاری برای دور زدن گلوگاههای دریایی سرمایهگذاری کرده است.
کارشناسان میگویند این کریدور ریلی هنوز ظرفیت محدودی برای جبران صادرات اصلی نفت ایران دارد.
