بحران معیشتی و تشدید نظارتهای امنیتی، شرایط کار معلمان در ایران را دشوارتر کرده است؛ وضعیتی که هم معیشت آموزگاران و هم کیفیت آموزش دانشآموزان را تحت تأثیر قرار میدهد.
گزارشهای منتشرشده از شهرهای مختلف نشان میدهد حقوق بسیاری از معلمان حتی پاسخگوی هزینههای اولیه زندگی نیست. یک آموزگار با ۱۵ سال سابقه، حقوق ماهانه خود را ۲۰ میلیون تومان اعلام کرده و گفته است چهار ماه از سال را بدون حقوق و بیمه میگذراند. برخی معلمان نیز برای تأمین مخارج خانواده ناچار به رانندگی در اسنپ و دستفروشی شدهاند.
در کنار این فشارها، کمبود معلم و الزام برخی مدارس به تهیه تجهیزات آموزشی با هزینه شخصی، مشکلات نظام آموزشی را تشدید کرده است.
همزمان، گزارشهایی از نصب دوربین در کلاسها، درخواست گزارش سخنان انتقادی دانشآموزان و فشار برای مشارکت در برنامههای حکومتی منتشر شده است؛ اقداماتی که نگرانیها درباره امنیت شغلی معلمان و استقلال فضای آموزشی را افزایش دادهاند.