این تحلیل به قلم مت اسپتالنیک و آندریا شالال در خبرگزاری رویترز منتشر شده است.
اختلافات دونالد ترامپ با متحدان آمریکا در ماههای اخیر به یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی واشنگتن تبدیل شده و به گفته تحلیلگران، پیامدهای آن میتواند فراتر از اثرات جنگ اخیر با ایران باشد.
در حالی که تنشها میان واشنگتن و تهران بهتدریج در مسیر کاهش قرار گرفته، رویکرد دولت ترامپ در قبال متحدان سنتی آمریکا—از اروپا تا شرق آسیا و خاورمیانه—نگرانیهای جدی درباره آینده اتحادهای امنیتی ایالات متحده ایجاد کرده است.
اقداماتی مانند کاهش بخشی از حضور نظامی آمریکا در آلمان، طرحهای احتمالی برای بازنگری در استقرار نیروها در دیگر کشورهای اروپایی و اظهارات انتقادی نسبت به عملکرد ناتو، این نگرانی را در پایتختهای اروپایی تقویت کرده که واشنگتن ممکن است در بحرانهای آینده، در نحوه پایبندی به تعهدات سنتی خود رویکردی منعطفتر اتخاذ کند.
در اروپا، این روند با واکنشهایی همراه شده و برخی کشورها را به سمت تقویت ظرفیتهای دفاعی مستقل و کاهش وابستگی امنیتی به آمریکا سوق داده است؛ روندی که در صورت تداوم میتواند به تغییرات ساختاری در معماری امنیتی قاره سبز منجر شود.
در خاورمیانه نیز حملات مرتبط با تنشهای اخیر و واکنش محدودتر واشنگتن به برخی از آنها، نگرانی کشورهای حاشیه خلیج فارس را درباره میزان تعهد عملی آمریکا به امنیت شرکای منطقهای افزایش داده است. همزمان، در شرق آسیا نیز کشورهایی مانند ژاپن و کره جنوبی نسبت به آینده چتر امنیتی آمریکا با تردیدهای تازهای روبهرو شدهاند.
در کنار این تحولات، رقابت قدرتهای بزرگ نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. برخی تحلیلگران معتقدند چین و روسیه تلاش میکنند از شکافهای ایجادشده میان آمریکا و متحدانش برای تقویت موقعیت راهبردی خود بهره ببرند.
با این حال، درباره پایدار بودن این روند و تبدیل آن به یک تغییر بنیادین در نظم بینالمللی، اجماع روشنی وجود ندارد. بخشی از کارشناسان بر این باورند که تصمیمها و رفتارهای غیرقابل پیشبینی دولت ترامپ، بهویژه در دوره جدید ریاستجمهوری، بیش از آنکه یک راهبرد ثابت باشد، بازتابی از رویکردی معاملاتی در سیاست خارجی است.
در مجموع، آنچه اکنون در حال شکلگیری است، بیش از آنکه صرفاً به جنگ با ایران محدود باشد، به بازتعریف رابطه آمریکا با شبکه متحدان سنتیاش مربوط میشود؛ روندی که میتواند در سالهای آینده یکی از مهمترین عوامل تغییر در توازن قدرت جهانی باشد.
