جرمی بوئن، سردبیر بینالملل بیبیسی، در تحلیلی درباره تنشهای جاری میان ایران و آمریکا مینویسد که هر دو طرف ترجیح میدهند جنگی که از زمان اعلام آتشبس در ۸ آوریل متوقف شده، از سر گرفته نشود؛ با این حال، تبادل حملات محدود و تنشهای نظامی همچنان ادامه دارد.
به نوشته او، آمریکا همچنان نیروهای دریایی و هوایی قدرتمندی در منطقه دارد و میکوشد با حفظ فشار نظامی، ایران را به پذیرش امتیازهای بیشتر در مذاکرات وادار کند. در مقابل، ایران تلاش دارد نشان دهد ارادهاش برای مقاومت تضعیف نشده و در صورت لزوم میتواند منافع و پایگاههای آمریکا و متحدانش را هدف قرار دهد.
بوئن معتقد است یکی از مهمترین اهداف مذاکرات کنونی، حفظ آتشبس و رسیدن به چارچوبی برای ادامه گفتوگوهاست، اما این مسیر با دشواریهای زیادی روبهرو شده است. از نگاه او، تشدید عملیات اسرائیل در لبنان و اختلافنظر میان واشنگتن و تلآویو بر سر نحوه برخورد با ایران، گزینههای دونالد ترامپ را محدودتر کرده است.
این تحلیل همچنین به نقش تنگه هرمز اشاره میکند؛ گذرگاهی که پس از آغاز جنگ عملاً با محدودیتهای شدید مواجه شده و بخش مهمی از صادرات جهانی نفت و گاز را تحت تأثیر قرار داده است. به باور نویسنده، بازگشایی کامل این مسیر یکی از نیازهای فوری دولت آمریکا است، اما ایران احتمالاً در برابر آن خواهان دریافت امتیازهایی از جمله کاهش تحریمها یا آزادسازی داراییهای مسدودشده خواهد بود.
بوئن مینویسد ترامپ در موقعیت دشواری قرار گرفته است؛ از یک سو به پایان جنگ و کاهش فشار اقتصادی ناشی از بحران انرژی نیاز دارد و از سوی دیگر نمیخواهد توافقی با ایران امضا کند که از سوی مخالفانش به عقبنشینی تعبیر شود.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که کشورهای عربی حوزه خلیج فارس نیز از تداوم جنگ زیان دیدهاند و خواهان بازگشت ثبات به منطقه هستند. قطر در میانجیگری میان طرفها نقش فعالی ایفا میکند و سایر کشورهای عربی نیز تلاش دارند از گسترش درگیری جلوگیری کنند.
بوئن در جمعبندی مینویسد که دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در آغاز جنگ تصور میکردند فشار نظامی گسترده میتواند جمهوری اسلامی را وادار به عقبنشینی یا حتی تغییر بنیادین کند، اما به اعتقاد او این برآورد نادرست از آب درآمده است. به باور نویسنده، حکومت ایران همچنان خود را در حال نبردی برای بقا میداند و نشانهای از عقبنشینی اساسی از مواضعش نشان نداده است.
