در حالی که مذاکرات میان ایران و آمریکا ادامه دارد، نهادهای بینالمللی فعال در صنعت کشتیرانی هشدار دادهاند که بازگشت کامل تردد دریایی در تنگه هرمز به وضعیت عادی ممکن است تا پایان سال جاری میلادی به طول بینجامد.
بر اساس گزارش گاردین، انجمن بینالمللی مالکان مستقل نفتکشها (Intertanko) اعلام کرده است که پیش از بازگشایی کامل مسیر کشتیرانی در تنگه هرمز، دستکم ۸۰ مین دریایی باید از این آبراه پاکسازی شود.
فیل بلچر، مدیر امور دریایی این انجمن، گفته است مسیر اصلی عبور کشتیها در مرکز تنگه هرمز همچنان ناامن و عملاً بسته است. او وضعیت کنونی را به بزرگراهی تشبیه کرده که مسیر اصلی آن مسدود شده و خودروها ناچارند از شانه جاده عبور کنند.
بلچر هشدار داده است که عبور کشتیها از مسیرهای جایگزین، بهویژه در نزدیکی سواحل عمان، خطرات ناوبری و احتمال برخورد با صخرهها را افزایش داده است.
همزمان، ریچارد مید، سردبیر مؤسسه اطلاعات دریایی «لویدز لیست»، اظهار داشته است که انتظار ندارد تردد دریایی در تنگه هرمز پیش از پایان سال ۲۰۲۶ به شرایط عادی بازگردد.
پیتر سند، تحلیلگر ارشد شرکت تحلیل حملونقل دریایی و هوایی Xeneta نیز با این ارزیابی موافقت کرده و گفته است حتی در صورت پایبندی طرفها به آتشبس، حدود ۱۰ درصد ظرفیت حملونقل کانتینری جهان همچنان تحت تأثیر اختلالات ناشی از انسداد تنگه هرمز قرار دارد.
به گفته او، نرخ حملونقل دریایی در مسیرهای اصلی تجارت جهانی بهسرعت در حال افزایش است و بازگشت بازار به شرایط عادی در کوتاهمدت امکانپذیر نخواهد بود.
در همین حال، برخی شرکتهای کشتیرانی نسبت به احتمال وضع عوارض برای عبور از تنگه هرمز ابراز نگرانی کردهاند. سخنگوی شرکت کشتیرانی آلمانی Hapag-Lloyd اعلام کرده است که دریافت عوارض از کشتیها برای عبور از آبهای بینالمللی «اساساً نادرست» است.
این شرکت تأکید کرده است که دریافت هزینه برای عبور از کانالهایی مانند سوئز یا پاناما به دلیل وجود زیرساختهای گسترده قابل توجیه است، اما چنین وضعیتی در مورد تنگه هرمز صدق نمیکند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز شنبه اعلام کرد که در طول دوره ۶۰ روزه مذاکرات با ایران هیچ عوارضی برای عبور از تنگه هرمز اعمال نخواهد شد. او همچنین گفت پس از پایان این دوره نیز تنها در صورتی عوارض وضع میشود که این اقدام از سوی ایالات متحده و برای تأمین هزینههای امنیتی انجام گیرد.
تنگه هرمز یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان به شمار میرود و هرگونه اختلال در تردد کشتیها از این مسیر میتواند پیامدهای گستردهای برای بازارهای جهانی نفت، گاز و حملونقل بینالمللی به همراه داشته باشد.